rikaniadi.jpgΕυγενία Ασλανίδη

«Ο δρόμος με τα πήλινα». Μια ταιριαστή περιγραφή από έναν επισκέπτη του νησιού  για τον δρόμο στο έμπα των  Αρμολίων, από όπου χαίρεσαι να περνάς και να  χαζεύεις. Αν αγοράζεις κιόλας, ακόμα καλύτερα για τους  μικρούς βιοτέχνες της περιοχής, αλλά και για σένα, που θα πάρεις μαζί σου ως ενθύμια,  πανέμορφα κεραμικά με τη σφραγίδα  της τοπικής παραγωγής. Γιατί στα Αρμόλια φτιάχνουν ακόμα πήλινα, έστω και με «εισαγόμενο» πηλό, καθώς ο λιγοστός που υπάρχει πια στην περιοχή, αυτός που έθρεψε γενιές και γενιές,  είναι ασύμφορος στην αξιοποίηση του.
Περαστικοί από τα Αρμόλια, μια ηλιόλουστη ημέρα από τις λίγες που μας επιφύλαξε ο φετινός Σεπτέμβρης, το βλέμμα μας τράβηξε το ωραιότερο ίσως θέαμα που αντικρίσαμε αυτό το καλοκαίρι: γυναίκες διαφόρων ηλικιών, στα «κατώφλια» των καταστημάτων τους, επιδίδονται στην τέχνη της ζωγραφικής, δίνοντας χρώμα και ομορφιά στα θαυμαστά κεραμικά που έχουν κάνει διάσημο το χωριό τους.
Η διαφορά, με το θέαμα που αντικρίζεις στα χωριά, όπου γυναίκες κάθονται στο κατώφλι του σπιτιού τους με το κέντημα στο χέρι, απαθανατίζοντας και εκείνες την ομορφιά του κόσμου στο πανί,  είναι ότι οι κεντήστρες απολαμβάνουν η μία την παρέα της άλλης.
Εδώ «ο δρόμος» είναι μοναχικός, καθότι ανταγωνιστικός, και μάλιστα σε υπέρμετρο βαθμό, όπως αντιληφθήκαμε. Η συζήτηση με τις γυναίκες και με τον ένα άνδρα που συναντήσαμε, ήταν αποκαλυπτική για το παρόν και το μέλλον των πήλινων –το παρελθόν το αγγίξαμε ακροθιγώς, γιατί αποτελεί ένα μεγάλο κεφάλαιο που απαιτεί ειδική αναφορά –αλλά και για τις σχέσεις μεταξύ τους, που θα μπορούσαν να είναι καλύτερες παρά το ότι μοιράζονται την ίδια αγοραστική δύναμη.
Ωστόσο επειδή ουδέν κακόν αμιγές καλού, κάτι  μας λέει πως αν δεν υπήρχε αυτός ο έντονος ανταγωνισμός,  δε θα υπήρχε αυτή η παραγωγικότητα, αυτή η υπέροχη εσοδεία από κεραμικά διαφόρων χρήσεων, αυτή η αειφόρος έμπνευση σε σχέδια χρώματα, μοτίβα, που πραγματικά δεν ξέρεις τι να πρωτοθαυμάσεις.
Το πιο θαυμαστό βεβαίως από όλα, και ελπιδοφόρο για το μέλλον των Αρμολίων ως τόπος παραγωγής κεραμικών,  είναι ότι και νέοι επαγγελματίες μπαίνουν στο χώρο, αφού από κάθε οικογένεια, ένας ή δύο καταπιάνονται είτε με τον τροχό, είτε με τη ζωγραφική, είτε με το ψήσιμο, είτε  με οτιδήποτε έχει να κάνει με τα πήλινα.
Η Χριστίνα Ρικανιάδη, είναι μια νέα γυναίκα, μητέρα τριών παιδιών, και ελπίζει πως ένα από όλα θα μάθει την τέχνη του κεραμοποιού. «Πάντως για τη ζωγραφική δείχνουν ενδιαφέρον». Η ίδια μεγάλωσε μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ο πατέρας της είναι μάστορας του τροχού,  και  έμαθε να ζωγραφίζει από την μητέρα της. Πολλά από τα μοτίβα που φτιάχνει είναι δικής της έμπνευσης, ενώ άλλα τα ξεσηκώνει από βιβλία. «Τώρα ξεκινάμε να φτιάχνομε τα είδη που θα πουλήσουμε το επόμενο Καλοκαίρι. Φέτος η κίνηση ήταν κάπως πεσμένη. Και εδώ ισχύει αυτό που λέμε κάθε πέρυσι και καλύτερα, αλλά γενικά τα πράγματα δεν είναι όπως παλιά», μας λέει, δείχνοντας να απολαμβάνει  αυτό που κάνει.

Η Μέλπω Παραδείση -Κοσμίδη, έφτιαξε αυτή την επιχείρηση με τον άνδρα της, πριν από κάμποσα χρόνια, και είναι μητέρα επίσης δύο παιδιών, που παράλληλα με τις σπουδές τους, παρακολουθούν με ενδιαφέρον αυτό το ιδιαίτερο επάγγελμα της μητέρας τους. Ο μπαμπάς τον ελεύθερο χρόνο του αφιερώνεται εκεί. Με καμάρι μας έδειξε τα κομμάτια που η  ίδια ζωγράφισε, αλλά και αλλά που φέρνουν από αλλού,  καθώς  «απευθυνόμαστε και σε  καλλιτέχνες που είναι καλύτεροι από εμάς». Και η δική της εκτίμηση είναι πως το φετινό καλοκαίρι  ήταν δύσκολο από άποψη κίνησης. Έκλεισε σχεδόν όπως πέρυσι, με πελάτες τον Αύγουστο κυρίως Έλληνες. Ωστόσο από το Μάιο έως και τώρα έχουν πελάτες ξένους. ¨όπως αντιληφθήκαμε σε αυτό το σημείο του δρόμου, συγκεντρώνεται η περισσότερη κίνηση, πράγμα όχι ευχάριστο  για τα καταστήματα της «πάνω γειτονιάς»

Ο Τριαντάφυλλος Μαργουνάκης, ασκεί το επάγγελμα του κεραμοποιού από το 1978. Κληρονόμησε το μικρόβιο από τους θείους του, και όταν κάποια στιγμή επέστρεψε από τη Γερμανία όπου είχε φύγει μετανάστης, είχε ιδέα τι να κάνει. Μας εκμυστηρεύεται ότι δέχτηκε μεγάλο πόλεμο όταν ήρθε να προστεθεί στη συντεχνία των κεραμοποιών, ενώ δεν απέφυγε να θίξει τα νέα δεδομένα του κλάδου: ότι δηλαδή  στα Αρμόλια  δεν διαθέτουν όλες οι επιχειρήσεις τροχό. Κάποιοι  «απλά ανοίγουν  ένα εργαστήρι και πουλάνε».
Η εκτίμηση του είναι ότι η δουλειά πήρε την κάτω βόλτα τα τελευταία 4,5 χρόνια, και το αιτιολογεί λέγοντας ότι «έχει ξεπεραστεί πια η χρήση του πήλινου, ο κόσμος ψώνισε και ξαναψώνισε πολλές φορές, ότι υπάρχει οικονομική στενότητα. Βέβαια η λαϊκή παράδοση δεν πεθαίνει ποτέ, και κάποτε θα περάσει η κρίση» εκφράζει την αισιοδοξία του, και καταλήγει: 
Μέλλον έχεις όταν δουλεύεις σωστά. Δε μπορείς για παράδειγμα να πουλάς ένα φαγιάνς για πυρίμαχο και όταν το βάζει ο άλλος στη φωτιά να γίνεται κομμάτια.
Δίπλα στον κ. Μαργουνάκη δουλεύει και η κόρη του Χρύσα, μητέρα δύο παιδιών. Ζωγραφίζει τα πήλινα που φτιάχνει ο πατέρας της. Καίτοι αυτοδίδακτη, είναι εντυπωσιακά τα κομμάτια που έχει φιλοτεχνήσει και μας τα παρουσιάζει ο πατέρας της με πολύ καμάρι.

Η Αγγελική Ρικανιάδη, είναι η μητέρα της Χριστίνας που τη συναντήσαμε στο πρώτο κατάστημα.  «Σαράντα δύο χρόνια  είμαι εδώ» μας λέει. «Η δουλειά ήταν του πεθερού μου. Τα πρώτα χρόνια ήταν καλά, Τώρα ένα μεροκάματο το βγάζουμε.»
Από 18 χρονών σε αυτό το δρόμο η κ. Αγγελική, έχει δει κόσμο και κοσμάκη να περνά μπροστά από τα μάτια της, έχει δει να αλλάζει ο τόπος, να ασφαλτοστρώνεται ο χωματόδρομος, να  γίνεται εθνική οδός ευρείας κυκλοφορίας, και τη δουλειά παρ’ όλα αυτά να πέφτει, «γιατί ο κόσμος δεν έχει πια λεφτά, και το πήλινο δεν είναι η πρώτη ανάγκη του κόσμου…»

Μια απάντηση “Αρμόλια: Ο δρόμος με τα πήλινα”

  1. notis123 έγραψε

    THA EITHELA NA SAS SIXARW GIA TO AFIEROMA POU KANATE GIA TOUS AGIOPLASTES TWN ARMOLION.ALLA EINAI APARADEKTO NA MHN ANAFERETE ESTW KAI MIA LEXI GIA TON KALITERW KAI PALEOTERW AGIOPLASTI POU AKOMA KAI SHMERA DIATIRI KAI DOULEBEI TON TROXO.DEN THA ANAFERW PIOS EINAI GIATI EINAI GNWSTWS SE OLOUS.EINAI KRIMA NA MIN GRAPSETE ESTW KAI MIA LEXEI.

Αφήστε το σχόλιο σας

Πρέπει να κάνετε login για να σχολιάσετε Login »

Zeblaze| XT175| xiaomi m365| xiaomi Roborock S50| Roborock S50| Wltoys| VISUO XS812| Viltrox EF-M2| Vernee T3 Pro| Ulefone Power 5| Tronxy X5S| SONOFF| SJCAM SJ8 PRO| Rowin WS-20| MXQ PRO| MJX Bugs 5W| lixada| LEMFO LEM8| lemfo lem4 pro| LEMFO| koogeek| kkmoon| JJPRO X5| hubsan h501s x4| hubsan h501s| Hubsan| hohem isteady pro| goolrc| Feiyu| Feiyu Tech G6| Ender 3| Creality Ender 3| Bugs 5W| anet a8 3d printer review| Anet| Anet A4| Anet A6| Anet A8| andoer| ammoon| amazfit bip|

雪茄网购| 雪茄| 哈瓦那雪茄| 雪茄价格| 雪茄烟网购| 雪茄专卖店| 雪茄怎么抽| 雪茄烟| 雪茄吧| 陈年雪茄| 大卫杜夫雪茄| 保利华雪茄| 古巴雪茄品牌| 古巴雪茄| 古巴雪茄多少钱一只| 古巴雪茄专卖网| 烟斗烟丝| 小雪茄| 金特罗雪茄| 帕特加斯d4 | 蒙特雪茄| 罗密欧朱丽叶雪茄| 网上哪里可以买雪茄| 限量版雪茄| 雪茄专卖| 雪茄专卖网| 雪茄哪里买| 买雪茄去哪个网站| 推荐一个卖雪茄的网站| 雪茄烟| 古巴雪茄价格| 雪茄海淘| 雪茄网| 帕拉森雪茄|

上車盤| 搵樓| 豪宅| 校網| 居屋| 貝沙灣| 美孚新邨| 嘉湖山莊| 太古城| 日出康城| 九龍站 | 沙田第一城| 樓市走勢| 青衣| 西半山| 西貢| 荃灣|

electric bike| best electric bike| electric bikes for adults| e bike| pedal assist bike| electric bikes for sale| electric bike shop| electric tricycle| folding electric bike| mid drive electric bike| electric trike| electric mountain bike| electric bicycle| electric bike review| electric fat bike| fat tire electric bike| women's electric bike |

school| international school of hong kong| international school| school in Hong Kong| primary school| elementary school| private school| UK school| british school| extracurricular activity| Hong Kong education| primary education| top schools in Hong Kong| Preparatory| best international schools hong kong| best primary schools in hong kong| primary school hong kong| private school hong kong| british international school| extra-curricular| school calendars| boarding school| school day| Bursary| British international school Hong Kong| British school Hong Kong| English primary school Hong Kong| English school Hong Kong| International school Hong Kong| School Hong Kong| boarding school Hong Kong| best school in Hong Kong| School fees|