του δρ. Ιωάννη Χριστοδούλου 

Ο καινούργιος Πρόεδρος ενθρονίστηκε εν είδει Μεσσία. Τα κατάφερε καλά! Λίγο το χρώμα, λίγο η απελπισία των ψηφοφόρων, λίγο το ταλέντο του! Τα δύο πρώτα δεν τα τονίζω. Το τρίτο μ’ ενδιαφέρει. Γιατί, πράγματι, είχαμε καιρό να δούμε όντως χαρισματικό πολιτικό. Εκείνος το έχει.
Σε τι συνίσταται το χάρισμα; Είναι στοιχεία βασικά, που λίγοι, ωστόσο, τα μπορούν. Άκαμπτο πρόσωπο, η συνέχεια του οποίου διακόπτεται μόνο από ένα πλατύ, άκαμπτο επίσης, χαμόγελο. Μάτια ανοιχτά κατ’ ουσία κλειστά, στα οποία μέσα δεν βλέπεις, γιατί δεν σε αφήνουν να δεις. Φιγούρα ευθυτενής, ίδια πάντα στις δημόσιες εμφανίσεις. Κινήσεις αργές, ζυγισμένες, πλήρεις ισορροπίας, υποσχετικές σταθερής ηγεσίας. Αυτά τα χαρακτηριστικά, για κάποιο λόγο, κάνουν τους απελπισμένους ψηφοφόρους ν’ αναφωνήσουν: «ένας από εμάς».
Ένας από εκείνους πράγματι, μόνο, και όχι από τους άλλους, θα μπορούσε να γίνει, τόσο εντυπωσιακά, στην παρούσα συγκυρία, Πρόεδρος. Ίσως γιατί ξέρουν καλά οι ψηφοφόροι, τι σημαίνει κοινωνική διαφορά στην Αμερική. Το έχουν αποδεχθεί αλλά δεν σημαίνει ότι το αντέχουν. Καταναγκαστικά!
Ο Πρόεδρος, λοιπόν, αυτό το ήξερε. Ο ίδιος, στη ράχη του, είχε καιρό, από γενιές, το αίσθημα της καταναγκαστικής διαφοράς του από τους άλλους, τους λευκούς, τους πλούσιους, τους ισχυρούς. Αυτό το αίσθημα αξιοποίησε για να γίνει Πρόεδρος. Όπως αρκετοί, άλλωστε, που επιδιώκουν την εξουσία.
Το ταλέντο του, όμως, για να γυρίσω σε αυτό, είναι ότι ήξερε να αγωνιστεί για το έπαθλο της εξουσίας. Εκτός από το εξωτερικό του, που το φιλοτέχνησε επαρκέστατα, διέπλασε συστηματικά το εσωτερικό. Εργάστηκε μόνος με τον εαυτό του γι’ αυτό. Φαίνεται στον λόγο του. Προτάσεις σύντομες, με επεξεργασμένο και μη κοινότυπο λεξιλόγιο, που υπηρετεί φρόνιμα επιλεγμένες ιδέες, εμπεδωμένης αξίας και απήχησης.
«Ο άλλος λόγος»: μόνιμα ζητούμενο στην πολιτική σκηνή, που κατακλύζεται παγκοσμίως από ανεπεξέργαστους χαρακτήρες που αναμασούν επιφυλακτικά λογύδρια τα οποία, τουλάχιστον, δεν τους εκθέτουν. Αυτός ο άλλος λόγος, για να γίνει πλεονέκτημα, πρέπει εκείνος που θα τον επιδιώξει να ξέρει την αξία του. Τέτοιες αξίες αγοράζονται με κόπο, με επιμέλεια, με μελέτη, με άσκηση. Εργάστηκε ο Πρόεδρος για να τα καταφέρει. Δεν του χαρίστηκε η αίγλη του προσώπου.
Και τώρα; Τώρα μένει να αποδείξει ότι δεν θα πουλήσει τις μετοχές του – που τόσοι αγόρασαν - γρήγορα, ως άλλος νευρικός επενδυτής, για να διαψεύσει, κι εκείνος, την αξία που αγόρασε. Τα χρηματιστήρια ανά τον κόσμο, πάντως, δεν ενθουσιάστηκαν. Οι ελπίδες των επενδυτών όπως και όλων, άλλωστε, μαύρισαν από τη διάψευση ετών. Τώρα όλοι, με το καινούργιο χρώμα στην Προεδρία, περιμένουν να δουν αν το μαύρο μπορεί, παρόλα αυτά, να γίνει το χρώμα της ελπίδας…
 

Αφήστε το σχόλιο σας

Πρέπει να κάνετε login για να σχολιάσετε Login »